İnsan mantıklı bir varlık mıdır? Mantık dediğiniz insana mahsus mudur? İnsanlar duyguları
ile mi hareket eder yoksa duygular mıdır insanı yöneten? Azimli olmak
kararlı olmak sözünde durmak doğru mudur ya da hep böyle olmak doğru
mudur? Dosdoğru mu olmalı veya bundan taviz verilmeli midir? Taviz
vermek yorar mı beni seni bizleri hepimizi..? Haddissizlik midir bi
insanı düşünmek, ona karar verecek zamanı vermemek herşeyi onun adına
düşünmek? Bensiz biz olmak doğru mudur? Bencil olmak yanlış mıdır?
Doğruysa sınırları olmalı mıdır? Bütün bu soruları düşündüren
yine biz değil miyizdir? Her şeyin baş aktörü insan mıdır? Yoksa
herşey için yüce yaradana sığınmak doğru mudur? Herşeyin sorumlusu yüce
yaradan mıdır? Bizler masum muyuz? Yoksa bizler mağdur muyuz? Bizleri
bizler mi mağdur eder yoksa evrenin yapısı mı böyledir? Doğaya
yüklenmek herşeyin doğasına aykırı mıdır? Diye sorar sorar sorarız
bunların cevabını bulmak bir harman oluşturmak bizi biryere götürebilir
kanaatimce, belki eksikler vardır. Biz olmayı başaran insanlar olmak
dosdoğru olmak durduğumuz yeri bilmek özgürlükleri su istimal etmemek,
dengeli olmak uzun lafın kısası. Hayatımızın dengesini kurmak
çekirdeğini kırmamak gerek, saygılı olmak herşeye herkese büyük küçük
demeden, dünya denen alemde evrendeki bir kum tanesinde bir olmak gerek
insan olmanın farkına varmak gerek. Ağlayarak geldiğimiz bu yerden bir
gün göçüp gideceğimizi bilmek gerek. Herşeyin özünü anlamak insan
olmanın verdiği mantıkla kalp kırmamak gerek. Dünya dediğimiz yer gün
geçtikçe küçülüyor, aramızda denizler okyanuslar olsada farklılıklarımız
olsada aynı çatı altında yaşıyor aynı gökyüzüne bakıyor aynı havayı
soluyoruz. Ne kadar da benziyoruz aslında, bu durumda din, dil, ırk gibi
ayrılıklar ne kadar farklı kılar bizi? Aynı şeylere ağlıyor, aynı
şeylere gülüyoruz. Menfaatlerimiz bizi yok etmemeli, beni az geriye alıp
hep beraber bu yolda yürümeliyiz. Bu yol bizim, ne kadar da eğri
büğrü, çakıllarla, dikenlerle, uçurumlarla dolu olsada... Ne olursa
olsun sakın vazgeçme insan olmaktan...
8 Mart 2012 Perşembe
Ne olursa olsun sakın vazgeçme...
İnsan mantıklı bir varlık mıdır? Mantık dediğiniz insana mahsus mudur? İnsanlar duyguları
ile mi hareket eder yoksa duygular mıdır insanı yöneten? Azimli olmak
kararlı olmak sözünde durmak doğru mudur ya da hep böyle olmak doğru
mudur? Dosdoğru mu olmalı veya bundan taviz verilmeli midir? Taviz
vermek yorar mı beni seni bizleri hepimizi..? Haddissizlik midir bi
insanı düşünmek, ona karar verecek zamanı vermemek herşeyi onun adına
düşünmek? Bensiz biz olmak doğru mudur? Bencil olmak yanlış mıdır?
Doğruysa sınırları olmalı mıdır? Bütün bu soruları düşündüren
yine biz değil miyizdir? Her şeyin baş aktörü insan mıdır? Yoksa
herşey için yüce yaradana sığınmak doğru mudur? Herşeyin sorumlusu yüce
yaradan mıdır? Bizler masum muyuz? Yoksa bizler mağdur muyuz? Bizleri
bizler mi mağdur eder yoksa evrenin yapısı mı böyledir? Doğaya
yüklenmek herşeyin doğasına aykırı mıdır? Diye sorar sorar sorarız
bunların cevabını bulmak bir harman oluşturmak bizi biryere götürebilir
kanaatimce, belki eksikler vardır. Biz olmayı başaran insanlar olmak
dosdoğru olmak durduğumuz yeri bilmek özgürlükleri su istimal etmemek,
dengeli olmak uzun lafın kısası. Hayatımızın dengesini kurmak
çekirdeğini kırmamak gerek, saygılı olmak herşeye herkese büyük küçük
demeden, dünya denen alemde evrendeki bir kum tanesinde bir olmak gerek
insan olmanın farkına varmak gerek. Ağlayarak geldiğimiz bu yerden bir
gün göçüp gideceğimizi bilmek gerek. Herşeyin özünü anlamak insan
olmanın verdiği mantıkla kalp kırmamak gerek. Dünya dediğimiz yer gün
geçtikçe küçülüyor, aramızda denizler okyanuslar olsada farklılıklarımız
olsada aynı çatı altında yaşıyor aynı gökyüzüne bakıyor aynı havayı
soluyoruz. Ne kadar da benziyoruz aslında, bu durumda din, dil, ırk gibi
ayrılıklar ne kadar farklı kılar bizi? Aynı şeylere ağlıyor, aynı
şeylere gülüyoruz. Menfaatlerimiz bizi yok etmemeli, beni az geriye alıp
hep beraber bu yolda yürümeliyiz. Bu yol bizim, ne kadar da eğri
büğrü, çakıllarla, dikenlerle, uçurumlarla dolu olsada... Ne olursa
olsun sakın vazgeçme insan olmaktan...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder